Kursun son günü ve son ders… Flash CS3 ile başlayıp Dreamweaver ile son bulan maceranın son dalgası da kıyıya vurmak üzere… Buradaki dalgalar hangi geminin yolunu değiştirir bilinmez ama okyanusa yeni yeni damlalar eklediği kesin… Somut olarak birşeyler oldu, sanırım öğrenme denen olayın aşamalarını yaşadım  diyebileceğim bir kursun sonuna geldik.

Kaç yıl oldu bilmiyorum klavyenin tuşları ile tanışalı ama pekde fazla olmadı en azından oldu demeye dilim varmıyor ve site benim ne dersem o olur… olmadı o kadar…..

Bir kez daha fakat bu sefer sanal kalabalıkların içerisinde ve yazan kalemim değil… o yüzden kan damlıyor kalemden de diyemiyorum. Varsın cümlede o kelime de olmayıversin.. Mart ayının ilk günü bugün. Bahar geliyor sanırım artık. Ömür denen şu zaman tünelinde yavaş yavaş karanlık sona doğru ilerliyoruz. Sonunda gözükecek ışığı mı arıyoruz onu da bilmiyorum ama loş bir havada adım adım ilerlerken, vadesiz hesaplar içerisinde anlık düşüncelerin esiri oluyoruz.

Gözlerinde geleceğin aydınlığı ve cennet adımların altında… Bazen sıcaktan kavrulan ellerin buğday başaklarına sarılır sende… Bazen vatan ve dava ugrunda her şeyinden vazgeçmiş, yiğitlerimin cebinde sade bir fotografsın… Gün olur başına takılan üç hilal süsler seni… Gün olur “Biz çoktan erittik Ülkü denen nazlı gelinin duvağında sülün gibi kızların gözbebeğini” diyen yürekler sesler seni… Fakat hep umutsun ve hep sevgi dolu…